تأثیر جیره های کم پروتئین مکمل شده با اسیدهای آمینه کریستاله بر عملکرد رشد ، کیفیت لاشه ، کیفیت بستر و ضایعات پا در جوجه های گوشتی نر

مطالعه ای با 884 جوجه گوشتی نر راس 308 که در 68 پن (75/0 متر مربع) از سن 0 تا 35 روز قرار گرفتند ، برای ارزیابی تأثیر جیره های با  پروتئین خام (CP)  پایین ، با جایگزینی جزئی سویا جیره  توسط اسیدهای آمینه آزاد (AA) ،  بر روی  عملکرد ، کشتار ، کیفیت بستر و جراحات کف پا . در طول 11 روز اول ، تمام جوجه های گوشتی یک جیره استارتر  کنترل یکسان دریافت کردند. (216 گرم در کیلوگرم CP ، 11.5 گرم در کیلوگرم لیزین قابل هضم مدفوع (AFD) ، وانرژی  قابل متابولیسم ظاهری2900 کیلو کالری بر کیلوگرم AMEn)). پس از آن ، چهار برنامه تغذیه ای  با سطوح مختلف CP در جیره (کنترل و کنترل با 1٪ (CP-1٪) ، 2٪ (CP-2٪) و 3٪ CP-3٪) ) واحد CP کمتر) در هردو فاز grower و finisher مورد استفاده قرار گرفت.در جیره های کنترل grower و  finisher ، محتوای CP به ترتیب 208 و 198 گرم بر كیلوگرم بود. تمام جیره ها برای تامین یا حتی مقدار بیشتر توصیه شده مربوط به AFD AA فرموله شد  ، و در هر مرحله  انرژی بسته به مرحله رشد بالانس شد. در کل دوره آزمایشی دسترسی به جیره و آب به صورت آزاد بود. هیچ یک از برنامه های تغذیه ای کم CP ، بر روی افزایش وزن بدن، میزان خوراک مصرفی یا میزان مرگ و میر از 0 تا 35 روز تاثیر نگذاشت. با این حال ، با کاهش محتوای CP جیره، تبدیل CP بهبود یافت. جوجه های گوشتی تغذیه شده با جیره شامل  CP-2٪ یا CP-3٪ ، ضریب تبدیل  بهتری داشتند. جوجه های  تغذیه شده با برنامه های تغذیه ای  کم پروتئین در مقایسه با جوجه های تغذیه شده با جیره کنترل ، از کیفیت بستر بهتری برخوردار بوده و ضایعات پا کمتری داشتند. جوجه های تغذیه شده با جیره حاوی CP-3٪ نسبت به جوجه های تغذیه شده با جیره کنترل تولید گوشت سینه کمتری داشتند. بازده کشتار جوجه های گوشتی تغذیه شده با جیره CP-1٪ یا CP-2٪ در مقایسه با جیره  كنترل تفاوتی وجود نداشت. این مطالعه نشان داد که می توان محتوای CP  جیره مرحله  grower  و  finisher  را به اندازه  2.2-2.3٪ واحد بدون عوارض جانبی بر عملکرد رشد جوجه های گوشتی کاهش داد ، این در حالی است که کاهش CP جیره باعث کاهش دفع نیتروژن در بستر  ، بهبود رفاه پرندگان و کاهش وابستگی جیره به منابع پروتئینی گیاهی می شود. علاوه بر این ، کاهش CP باعث کاهش نیتروژن و رطوبت بستر و بروز ضایعات پا می شود.

مطالعه حاضر بر روی جوجه های گوشتی در حال رشد نشان داد که کاهش 2.2–2.3% درصد واحد از  (22 تا 22 گرم در کیلوگرم) CP جیره در فازهای  grower و finisher ، به همراه  مکمل سازی  کافی با اسیدهای آمینه ضروری ، از جمله لیزین ، متیونین ، ترئونین ، آرژنین ، ایزولوسین ، والین و گلیسین ، بر عملکرد رشد و افت لاشه تاثیر منفی  ندارد.

بنابراین ، به نظر می رسد کاهش CP جیره یک روش امیدوارکننده برای کاهش دفع نیتروژن در بستر طیور و کاهش میزان پروتئین گیاهی در جیره، و در عین حال رفاه جوجه ها می شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.